Herkese selam. Bu yazımda yeni bitirmiş olduğum Bill Perkins’in Sıfırı Görmek(Die With Zero) kitabını inceleyeceğim.

Ana Fikir: Para Sadece Bir Araçtır
Perkins’e göre para bir amaç değil bir araçtır. Çoğu insan hayatını para biriktirmeye ve gelecekte mutlu bir emekliliğe sahip olmak için harcıyor. Ancak Perkins bu yaklaşımın ne kadar riskli olduğunu sorguluyor.
Kitaptan bir alıntı:
“Çoğu insan ölmeden önce paralarını bitirmek yerine, para biriktirerek ölmeyi tercih eder.”
Hayatın “Sıfır” Noktası: Ne Zaman ve Nasıl Yaşanır?
Perkins hayatın her anının bir son kullanma tarihi olduğunu savunur. Örneğin 20’li yaşlarınızda sırt çantalı bir seyahate çıkmakla 60’lı yaşlarınızda çıkmak arasında büyük bir fark vardır. 20 yaşınızda çıktığınız seyahatte iğrenç bir pansiyon odasında veya yabancılarla oda paylaşarak konaklamaktan keyif alırken 60’lu yaşlarda o tarz yerlerde konaklamayı asla tercih etmezsiniz. Aynı şekilde 20’li yaşlarda gittiğiniz şehrin kalesine çıkan o upuzun merdivenleri terleye terleye çıkarken alacağınız zevkle 60’lı yaşlarda ağrılarınızın artmasından korkarak yapacağınız kale gezisi aynı hazzı vermeyebilir. Bu her yaşın kendi “deneyim penceresine” sahip olduğu anlamına gelir.
Kitabın en çarpıcı fikirlerinden biri “hayat anları” kavramıdır:
“Hayat biriktirilen paraların toplamı değil, yaşanılan deneyimlerin toplamıdır.”
Bu düşünce gerçekten çok hoşuma gitti. Çünkü sırf para biriktirip anın tadını çıkaramayan çok fazla varyemez amca/teyzeler tanıyoruz. Adamın 10 tane kiraya verdiği evi var ama geçtim yurt dışını daha Karadeniz’i görmeye bile gitmemiş. İleride çocuklara/torunlara kalır motivasyonuyla sürekli biriktirip durmuş.
Miras Bırakmak Yerine Yaşarken Vermek
Perkins, miras bırakma konusuna da farklı bir perspektiften yaklaşıyor. Çocuklarınıza veya sevdiklerinize büyük bir miras bırakmak yerine, onlara yaşarken destek olmayı ve birlikte deneyimler biriktirmeyi öneriyor. Bu benim gerçekten çok hoşuma giden bir fikir ve Twitter’da da bu konuyla ilgili birkaç paylaşımda bulunmuştum.
Kitaptaki bir diğer önemli alıntı:
“Çocuklarınıza miras bırakmak yerine yaşamınızın bir parçası olmalarını sağlayın. Onlara yaşarken para verin. Çünkü paraya en çok ihtiyaç duydukları zaman sizden bir miras alacakları zaman değil, genç ve hayatlarının başlarında oldukları zamandır.”
Gerçekten de öyle. Kitapta FED’in 2018’de yaptığı bir araştırmaya yer verilmiş ve bu araştırmaya göre ABD’lilerin miras alma ihtimalinin en yüksek olduğu yaş 60’mış. Elbette fazla para göz çıkarmaz ancak para bana yeni ev/araba alacağım, iş kuracağım, çocukların okul masraflarını karşılayacağım yaşlarda gerekli. Bu konuyla ilgili de bir tweet atarak görüşlerimi aktarmıştım👇🏻
Sonuç: Hayat Bir Sınav Değil, Bir Deneyimdir
“Sıfırı Görmek” bizi bir sınavı geçmeye çalışmaktan ziyade hayatı bir deneyim olarak görmeye teşvik ediyor. Perkins ne kadar para biriktirdiğimizin değil, ne kadar dolu dolu yaşadığımızın önemli olduğunu vurguluyor. Hayatın sonunda banka hesabınızdaki rakamlar değil, anı defterinizdeki anılar size eşlik edecektir.
Siz bu felsefeye katılıyor musunuz? “Sıfırı Görmek” kitabının sizi en çok etkileyen yönü ne oldu?
Okuduğunuz için teşekkürler.

Kahve parasıyla hisse al furyasından sonra okuduğunuzda nefes aldıracak bir kitap gibi duruyor, okumam gerek, emek verip paylaştığınız için teşekkürler
Rica ederim. Okumadan ölmeyin diyemem ama okumak kesinlikle bir şey kaybettirmez öyle bir kitap 🙂
Emeğinize sağlık.
Teşekkürler.